مجله شناخت، رفتار، یادگیری 1 پیاپی ۲ 2024 06 21 Examining the Impact of Couples Therapy on Improving Emotional and Social Communication Among Couples بررسی تاثیر زوج درمانی بر بهبود ارتباطات عاطفی و اجتماعی میان زوج‌ها 127 141 10.61838/jcbl.1.2.8 FA زهرا رشیدی والا کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران نسرین محمدی قصریان کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ندا کوشکی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران. مینا مظاهری کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 04 18 <p> This study aimed to investigate the impact of couples therapy on improving emotional and social relationships between partners. The research sought to evaluate the effectiveness of couples therapy interventions in increasing intimacy, improving communication, reducing conflicts, and strengthening emotional bonds between couples by utilizing scientific and empirical findings. This study employed a quasi-experimental design with a pre-test, post-test, and a control group. The statistical population comprised couples who had sought counseling services due to emotional and relational issues. A sample of 60 couples was selected using convenience sampling and was randomly assigned to either the experimental or control group. Data were collected using three standardized questionnaires: the Adult Attachment Questionnaire, the Social Skills Questionnaire, and the ENRICH Marital Satisfaction Scale, all of which had confirmed validity and reliability. The experimental group participated in 10 sessions of Emotionally Focused Couples Therapy (EFT), whereas the control group received no intervention. Data analysis was conducted using independent t-tests and analysis of covariance (ANCOVA). The results of independent t-tests and ANCOVA indicated a significant positive effect of couples therapy on various dimensions of attachment, social skills, and marital satisfaction. The experimental group showed significant changes in secure attachment (t = 4.80, p &lt; 0.0001), avoidant attachment (t = 4.95, p &lt; 0.0001), and aspects of social skills such as verbal communication (t = 4.85, p &lt; 0.0001) and empathy (t = 5.25, p &lt; 0.0001). Furthermore, significant improvements were observed in marital satisfaction dimensions, including emotional connection (t = 5.00, p &lt; 0.0001) and conflict resolution (t = 4.85, p &lt; 0.0001). ANCOVA also confirmed the significant effect of the intervention on mean changes, particularly in secure attachment (F = 15.23, p = 0.001), avoidant attachment (F = 12.45, p = 0.002), and verbal communication (F = 18.32, p = 0.000). The findings demonstrated that couples therapy plays a crucial role in improving relationship quality, increasing empathy, enhancing communication skills, and reducing conflicts.</p> <p>هدف این پژوهش بررسی تأثیر زوج‌درمانی بر بهبود روابط عاطفی و اجتماعی بین زوجین بوده است. این تحقیق به دنبال آن بوده که با استفاده از یافته‌های علمی و تجربی، میزان اثربخشی مداخلات زوج‌درمانی را در افزایش صمیمیت، بهبود ارتباطات، کاهش تعارضات و تقویت پیوندهای عاطفی بین زوجین ارزیابی کند. در این پژوهش از روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون و گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل زوج‌هایی بود که به دلیل مشکلات عاطفی و ارتباطی به مراکز مشاوره مراجعه کرده بودند. نمونه‌ای شامل 60 زوج به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل سه پرسشنامه استاندارد دلبستگی بزرگسالان، مهارت‌های اجتماعی، و رضایت زناشویی انریچ بود که روایی و پایایی آن‌ها تأیید شد. گروه آزمایش طی 10 جلسه زوج‌درمانی مبتنی بر رویکرد هیجان‌مدار شرکت کردند، درحالی‌که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل کواریانس تحلیل شد. نتایج آزمون‌های تی مستقل و تحلیل کواریانس نشان‌دهنده تأثیر مثبت و معنادار مداخله زوج‌درمانی بر بهبود ابعاد مختلف دلبستگی، مهارت‌های اجتماعی و رضایت زناشویی است. گروه آزمایش در پس‌آزمون تغییرات معناداری در دلبستگی ایمن (t=  4.80, p&lt;0.0001),  دلبستگی اجتنابی (t=4.95, p&lt;0.0001), و ابعاد مهارت‌های اجتماعی مانند ارتباط کلامی (t=4.85, p&lt;0.0001) و همدلی (t=5.25, p&lt;0.0001) نشان داد. همچنین در ابعاد رضایت زناشویی مانند رابطه عاطفی (t=5.00, p&lt;0.0001) و حل تعارض (t=4.85, p&lt;0.0001) پیشرفت قابل توجهی داشت. تحلیل کواریانس نیز تأثیر معنادار مداخله را در تغییرات میانگین‌ها تأیید کرد، به‌ویژه در دلبستگی ایمن (F=15.23, p=0.001), دلبستگی اجتنابی (F=12.45, p=0.002) و ارتباط کلامی .(F=18.32, p=0.000) یافته‌ها نشان دادند که زوج‌درمانی نقش مهمی در بهبود کیفیت رابطه، افزایش همدلی، ارتقای مهارت‌های ارتباطی و کاهش تعارضات ایفا می‌کند.</p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/73/65