مجله شناخت، رفتار، یادگیری 1 پیاپی ۲ 2024 06 21 Comparison of the Effectiveness of Reality Therapy and Acceptance and Commitment Therapy on Psychological Flexibility in Older Adults Attending Day Rehabilitation Centers in Tehran مقایسه اثربخشی واقعیت درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف­پذیری روان‌شناختی سالمندان مراجعه کننده به مراکز روزانه توانبخشی تهران 111 126 10.61838/jcbl.1.2.7 FA سمیه عظیمی دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران ستار کیخاونی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران وحید احمدی استادیار، گروه روانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران ساره میرشکار استادیار، گروه روانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران Journal Article 2024 04 13 <p>The present study aimed to compare the effectiveness of Reality Therapy and Acceptance and Commitment Therapy (ACT) on psychological flexibility in older adults attending day rehabilitation centers in Tehran. This study employed a quasi-experimental design with a pretest, posttest, and follow-up, along with a control group. The statistical population comprised all older adults attending day rehabilitation centers in Tehran during the first half of 2024. From this population, 90 individuals who met the inclusion and exclusion criteria were selected through purposive sampling and randomly assigned to three groups of 30 participants each: two experimental groups (Reality Therapy and ACT) and one control group. Participants completed the Cognitive Flexibility Inventory (Dennis &amp; Vander Wal, 2010) at pretest, posttest, and follow-up stages. The Reality Therapy protocol was based on the principles outlined by Glasser (2003) and was implemented over eight 90-minute sessions across two months. The ACT protocol was developed based on the principles proposed by Hayes et al. (2012) and was also conducted in eight 90-minute sessions over two months. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance. The results indicated a significant difference between the Reality Therapy and ACT groups compared to the control group at both the posttest and follow-up stages (P &lt; 0.05), demonstrating the effectiveness of both interventions in enhancing psychological flexibility. Additionally, a significant difference was observed between the two experimental groups in the posttest and follow-up stages (P &gt; 0.05), with mean comparisons indicating greater effectiveness for ACT.</p> <p>هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی واقعیت درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انعطاف­پذیری روان‌شناختی سالمندان مراجعه کننده به مراکز روزانه توانبخشی تهران بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام سالمندان مراجعه کننده به مراکز روزانه توانبخشی تهران در نیمه اول سال 1403 بودند که از میان آن‌ها تعداد 90 نفر با رعایت ملاک­های ورود و خروج از پژوهش به روش هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده و قرعه کشی در سه گروه 30 نفری شامل دو گروه آزمایش رویکرد واقعیت درمانی و رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد و یک گروه گواه قرار گرفتند. شرکت­کننده­ها جهت پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سیاهه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و واندر (2010) پاسخ دادند. پروتکل واقعیت درمانی برگرفته از اصول واقعیت درمانی طرح شده از گلاسر (2003) طی 8 جلسه 90 دقیقه­ای بمدت زمان دوماه انجام شد. پروتکل درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد برگرفته از اصول درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد هیز و همکاران (2012) طی 8 جلسه 90 دقیقه­ای بمدت زمان دوماه انجام شد. داده­های پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد در مرحله پس آزمون و مرحله پیگیری بین گروه­های واقعیت درمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با گروه گواه تفاوت معناداری وجود داشت (05/0&gt;P) که نشان دهنده تاثیر این دو روش درمانی بر افزایش انعطاف‌پذیری روان‌شناختی بود. در دو مرحله پس آزمون و پیگیری بین این دو گروه تفاوت معنادار وجود داشت (05/0&lt;P) و مقایسه میانگین­ها حاکی از اثربخشی بیشتر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بود.</p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/72/63