مجله شناخت، رفتار، یادگیری 1 پیاپی ۳ 2024 09 20 Presenting a Paradigmatic Model for Entrepreneurial Schools in Lower Secondary Education ارائه الگوی پارادایمی مدرسه کارآفرین در مقطع متوسطه اول 12 25 10.61838/jcbl.1.3.2 FA ندا تراب پور دانشجوی دکترا،گروه مدیریت آموزشی، واحد قم،دانشگاه آزاد اسلامی ، قم، ایران. سیدمحمدباقر جعفری دانشیار،دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، ایران. جعفر رحمانی دانشیار، عضو هیئت علمی دانشگاه طلوع مهر قم، قم، ایران Journal Article 2024 07 16 <p class="ABSTRACT" style="line-height: normal;">Entrepreneurship education has a significant impact on entrepreneurial success and, consequently, on the economic growth of societies. The primary goal of an entrepreneurial school is to provide entrepreneurship education, cultivate entrepreneurial skills, and develop entrepreneurial characteristics. By fostering these skills at the lower secondary level, it is possible to prepare future generations of capable, creative, and innovative individuals in various social, cultural, political, and economic dimensions. The main objective of this study is to present a paradigmatic model for entrepreneurial schools in lower secondary education. This research is applied in terms of purpose and employs a descriptive-analytical approach. The research method is qualitative. The statistical population includes academic experts in entrepreneurship and educational management, as well as executive directors in the education sector. Using the snowball sampling method and theoretical saturation, 12 participants were selected. The data collection tool was a semi-structured interview based on theoretical foundations. The data analysis was conducted using the grounded theory method. The study results indicate that causal factors include "the labor market’s demand for entrepreneurial skills, rapid technological advancements, structural economic transformations and reductions in public-sector employment, the education system’s emphasis on innovation and creativity development, and the increasing global competition in the labor market." Strategic factors include "developing curricula centered on entrepreneurship, organizing hands-on and project-based workshops led by entrepreneurial mentors, employing participatory teaching methods and business simulations, strengthening collaboration between schools and local communities, and providing school-based support for entrepreneurial initiatives." Core factors include "establishing an entrepreneurial culture in schools and entrepreneurship education." Intervening factors include "public and private sector participation in educational programs, specialized training programs for teachers, access to financial resources for entrepreneurial projects, support for networking and professional connections, psychological support for students, and fostering an entrepreneurial culture within schools." Contextual factors include "family culture in supporting entrepreneurship, the economic and social status of the region, technological infrastructure in schools, the presence of supportive policies and regulations for educational entrepreneurship, and access to career counseling and guidance services." The study's outcomes include "enhancing problem-solving and decision-making skills, strengthening self-confidence and self-efficacy, increasing the tendency toward entrepreneurship and innovation, improving social relationships and teamwork abilities, and raising financial and economic awareness."</p> <p class="a" dir="RTL"><span lang="AR-SA">آموزش كارآفرینی اثر قابل توجهی در موفقیت كارآفرینی و به تبع آن در رشد اقتصادی جوامع دارد. هدف از ایجاد مدرسه کارآفرین آموزش كارآفرینی، پرورش مهارت‌ها و ویژگی‌‌های كارآفرینانه است. با پرورش این مهارت‌ها در دوره متوسطه اول می‌توان در آینده، جوانانی توانمند، خلاق و نوآور در تمامی ابعاد اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی داشت. هدف اصلی این پژوهش ارایه الگوی پارادایمی مدرسه کارآفرین در مقطع متوسطه اول می‌باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی-تحلیلی می‌باشد. روش پژوهش از نوع کیفی است. جامعه آماری این پژوهش خبرگان دانشگاهی رشته کارآفرینی و مدیریت آموزشی و مدیران اجرای آموزش و پرورش می‌باشد که با استفاده از روش نمونه‌گیری گلوله برفی و نقطه اشباع نظری 12 نفر انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختار یافته برگرفته از مبانی نظری می‌باشد. شیوه تجزیه و تحلیل این بخش با استفاده از روش داده بنیاد می‌باشد. نتایج مطالعه نشان داد که عوامل علی شامل «نیاز بازار کار به مهارت‌های کارآفرینی، تغییرات تکنولوژیک سریع، تحولات در ساختار اقتصادی و کاهش اشتغال دولتی، تأکید سیستم آموزشی بر نوآوری و پرورش خلاقیت و افزایش رقابت جهانی در بازار کار» می‌باشد. عوامل راهبردی شامل «تدوین برنامه‌های درسی با محوریت کارآفرینی، برگزاری کارگاه‌های عملی و پروژه‌محور توسط مربیان کارآفرین، استفاده از روش‌های تدریس مشارکتی و شبیه‌سازی کسب و کار، تقویت همکاری بین مدرسه و جامعه محلی و پشتیبانی از طرح‌های کارآفرینی توسط مدارس» می‌باشد. عوامل محوری شامل «ایجاد فرهنگ کارآفرینی در مدرسه و آموزش کارآفرینی» می‌باشد. عوامل مداخله گر شامل « مشارکت عمومی و خصوصی در برنامه‌های آموزشی، برنامه‌های آموزشی ویژه برای معلمان، دسترسی به منابع مالی برای پروژه‌های کارآفرینی، حمایت از شبکه‌سازی و ارتباطات، حمایت روان‌شناختی از دانش‌آموزان و ایجاد فرهنگ کارآفرینی در مدرسه» می‌باشد. عوامل زمینه‌ای شامل «فرهنگ خانواده در حمایت از کارآفرینی، سطح اقتصادی و اجتماعی منطقه، زیرساخت‌های فناوری در مدارس، وجود قوانین و سیاست‌های حمایتی از کارآفرینی آموزشی و دسترسی به مشاوره و راهنمایی شغلی» می‌باشد. پیامدها شامل «افزایش مهارت‌های حل مسأله و تصمیم‌گیری، تقویت اعتماد به نفس و خودکارآمدی، افزایش تمایل به کارآفرینی و نوآوری، بهبود روابط اجتماعی و توانایی‌های کار تیمی و افزایش آگاهی مالی و اقتصادی» می‌باشد.</span></p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/70/61