مجله شناخت، رفتار، یادگیری در دست انتشار 1406 05 01 Comparison of the Effectiveness of Emotion Regulation and Existential Psychotherapy in Enhancing Self-Esteem among Older Adults Living in a Nursing Home مقایسه اثربخشی تنظیم هیجان و روان‌درمانی وجودی بر ارتقای عزت‌نفس سالمندان ساکن سرای سالمندان 1 19 FA مریم مهدی پور گروه روانشناسی عمومی ، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران ، ایران شهناز محمدی گروه روان شناسی بالینی،دانشکده روانشناسی ،دانشگاه خوارزمی،تهران، ایران منصوره فضیلتی گروه روانشناسی عمومی و استثنایی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران ، ایران Journal Article 1405 05 02 <p>This study aimed to compare the effectiveness of emotion-regulation training and existential psychotherapy in enhancing self-esteem among older adults living in a nursing home. This applied study used a quasi-experimental pretest-posttest design with a control group and a three-month follow-up. The statistical population consisted of older adults aged 65 to 84 years residing in Aseman Nursing Home in Tehran in 2026. Based on G*Power estimation and allowance for possible attrition, 60 eligible participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to three groups of 20: existential psychotherapy, emotion regulation, and control. The two intervention groups received eight 90-minute group sessions, whereas the control group received no specific intervention during the study period. Self-esteem was assessed using the Coopersmith Self-Esteem Inventory at pretest, posttest, and three-month follow-up. Data were analyzed using repeated-measures analysis of variance and Bonferroni-adjusted pairwise comparisons. The results showed a significant main effect of time on self-esteem, F = 36.32, p &lt; 0.001, partial η² = 0.39. The main effect of group was not statistically significant, F = 1.57, p = 0.21, partial η² = 0.05; however, the time-by-group interaction was significant, F = 7.53, p = 0.010, partial η² = 0.21. Bonferroni comparisons indicated significant increases in self-esteem from pretest to posttest (MD = 1.36, p = 0.003), from pretest to follow-up (MD = 2.68, p &lt; 0.001), and from posttest to follow-up (MD = 1.31, p &lt; 0.001). Both emotion-regulation training and existential psychotherapy were associated with sustained improvements in self-esteem among older adults, although no definitive superiority of either intervention was established.</p> <p>پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر تنظیم هیجان و روان‌درمانی وجودی بر ارتقای عزت‌نفس سالمندان ساکن سرای سالمندان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه‌ماهه همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل سالمندان 65 تا 84 ساله ساکن خانه سالمندان آسمان در شهر تهران در سال 2026 بود. بر اساس برآورد نرم‌افزار G*Power و با در نظر گرفتن احتمال ریزش، 60 نفر به روش در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه 20 نفره شامل روان‌درمانی وجودی، تنظیم هیجان و کنترل تخصیص یافتند. دو گروه آزمایش طی هشت جلسه 90 دقیقه‌ای مداخله دریافت کردند، درحالی‌که گروه کنترل مداخله اختصاصی دریافت نکرد. عزت‌نفس با پرسشنامه عزت‌نفس کوپر اسمیت در سه مرحله اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون‌های تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. نتایج نشان داد اثر زمان بر عزت‌نفس معنادار بود، F = 36.32, p &lt; 0.001, η²p = 0.39. اثر اصلی گروه معنادار نبود، F = 1.57, p = 0.21, η²p = 0.05، اما تعامل زمان و گروه معنادار بود، F = 7.53, p = 0.010, η²p = 0.21. مقایسه‌های بونفرونی نشان داد عزت‌نفس از پیش‌آزمون به پس‌آزمون به‌طور معناداری افزایش یافت (MD = 1.36, p = 0.003)، همچنین تفاوت پیش‌آزمون و پیگیری (MD = 2.68, p &lt; 0.001) و پس‌آزمون و پیگیری (MD = 1.31, p &lt; 0.001) معنادار بود. هر دو مداخله تنظیم هیجان و روان‌درمانی وجودی با بهبود و تداوم افزایش عزت‌نفس در سالمندان همراه بودند، هرچند برتری قطعی یکی از دو مداخله بر دیگری تأیید نشد.</p> <p> </p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/588/387