مجله شناخت، رفتار، یادگیری 3 پیاپی 12 1405 07 15 Identifying Teaching Methods Used by Ancient History Teachers in the Second Stage of Secondary Schools in Baghdad شناسایی روش‌های تدریس مورد استفاده معلمان درس تاریخ باستان در دوره دوم متوسطه شهر بغداد 1 16 10.61838/jcbl.425 FA نور صباح جمعه جمعه دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران . محبوبه سادات فدوی دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد اصفهان(خوراسگان )،دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران فاضل کاظم حنون الهزاع دانشیار، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه واسط، واسط، عراق بدری شاه طالبی استادیار، گروه مدیریت آموزش، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article 1404 10 17 <p>This study aimed to identify the teaching methods used by Ancient History teachers in the second stage of secondary schools in Baghdad. This study was conducted using a qualitative approach and descriptive phenomenological design. The participants were Ancient History teachers working in the second stage of secondary schools in Baghdad. They were selected through purposive criterion-based sampling. The inclusion criteria were at least five years of teaching experience in Ancient History and willingness to participate in the study. Data were collected through semi-structured interviews with 20 teachers, and sampling continued until theoretical saturation was achieved. The interviews were recorded, transcribed verbatim, and analyzed using Colaizzi’s seven-step content analysis method. Researcher reflexivity, member checking, and triangulation were used to enhance the credibility and trustworthiness of the findings. Since the study was qualitative, no statistical inferential tests were conducted; however, the interpretive analysis of interview data showed that teachers’ instructional methods were organized into six main components: storytelling and narration, performance and enactment, group and collaborative activities, games and motivation, multimedia resources and technology, and research-based and experiential learning activities. These components were classified into seven overarching conceptual codes and 50 initial codes. The findings indicated that communicative, interactive, and active methods, particularly storytelling, role-playing, group work, visual resources, and research-oriented activities, played the most prominent role in increasing learner engagement and making Ancient History learning more meaningful. The findings indicate that Ancient History teachers in Baghdad, despite educational and environmental constraints, use a diverse range of active, creative, technology-based, and experiential teaching methods. These results can serve as a basis for developing a localized teaching model for Ancient History, revising teacher education programs, and strengthening in-service training focused on active, collaborative, and research-based instructional strategies.</p> <p style="text-align: justify;"> </p> <p>هدف پژوهش حاضر شناسایی روش‌های تدریس مورد استفاده معلمان درس تاریخ باستان در دوره دوم متوسطه شهر بغداد بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه پژوهش شامل معلمان درس تاریخ باستان در دوره دوم متوسطه شهر بغداد بود و مشارکت‌کنندگان به روش نمونه‌گیری هدفمند و ملاک‌محور انتخاب شدند. معیار ورود به مطالعه، داشتن حداقل پنج سال سابقه تدریس تاریخ باستان و تمایل به مشارکت در پژوهش بود. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۰ معلم گردآوری شد و نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. مصاحبه‌ها ضبط، پیاده‌سازی و با استفاده از روش تحلیل محتوای هفت‌مرحله‌ای کالیزی تحلیل شدند. برای افزایش اعتبار داده‌ها از تعیین موضع پژوهشگر، بازنگری مشارکت‌کنندگان و همسوسازی یافته‌ها استفاده شد. از آنجا که پژوهش کیفی بود، آزمون‌های آماری استنباطی به کار نرفت؛ اما تحلیل استنباطی داده‌های مصاحبه نشان داد که روش‌های تدریس مورد استفاده معلمان در شش مؤلفه اصلی شامل داستان‌سرایی و قصه‌گویی، نمایش و اجرا، فعالیت‌های گروهی و مشارکتی، بازی و انگیزش، منابع چندرسانه‌ای و فناوری، و فعالیت‌های پژوهشی و آموزشی-تجربی سازمان می‌یابد. این مؤلفه‌ها در قالب هفت کد مفاهیم اصلی و پنجاه کد اولیه طبقه‌بندی شدند. نتایج نشان داد روش‌های ارتباطی، تعاملی و فعال، به‌ویژه داستان‌سرایی، ایفای نقش، کار گروهی، استفاده از منابع دیداری و فعالیت‌های پژوهش‌محور، بیشترین نقش را در افزایش درگیری یادگیرندگان و معنادار کردن یادگیری تاریخ باستان دارند. نتایج نشان می‌دهد که معلمان تاریخ باستان در بغداد، با وجود محدودیت‌های آموزشی و محیطی، از طیفی متنوع از روش‌های فعال، خلاقانه، فناورانه و تجربه‌محور استفاده می‌کنند. این یافته‌ها می‌تواند مبنایی برای طراحی الگوی بومی تدریس تاریخ باستان، بازنگری در برنامه‌های تربیت معلم و تقویت آموزش‌های ضمن خدمت در زمینه روش‌های فعال و پژوهش‌محور باشد.</p> <p> </p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/425/266