مجله شناخت، رفتار، یادگیری 3 پیاپی 10 1405 03 01 Dynamic Mindset or Self-Motivation? Comparing the Effectiveness of Strategies to Enhance Academic Self-Efficacy in Female Students ذهنیت پویا یا خودترغیبی؟ مقایسه اثربخشی راهبردهای تقویت خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر 1 13 10.61838/jcbl.375 FA شهرزاد عبدیه دانشجوی دکتری، گروه خدمات تربیتی و روانشناختی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. محمدآقا دلاورپور استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. سیدموسی طباطبائی استادیار، گروه علوم شناختی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. شهاب مرادی استادیار، گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. Journal Article 1404/07/04 <p>The present study aimed to compare the effectiveness of growth mindset training and self-motivation training on academic self-efficacy among female high school students. This study employed a quasi-experimental design with pretest, posttest, and a three-month follow-up including a control group. The statistical population consisted of female high school students in District 1 of Tehran during the 2023–2024 academic year. From 130 volunteers, 60 students were selected through convenience sampling and randomly assigned to three groups (two experimental groups and one control group; 20 participants per group). After attrition, data from 56 students were analyzed. The first experimental group received self-motivation training in 10 sessions (70 minutes each), and the second experimental group received growth mindset training in 10 sessions (60–90 minutes each), while the control group received no intervention. Academic self-efficacy was measured using the Morgan and Jinks (1999) Academic Self-Efficacy Questionnaire. Data were analyzed using repeated measures ANOVA and Bonferroni post hoc tests in SPSS version 26. Mixed ANOVA results revealed significant main effects of time and group, as well as a significant interaction effect of time × group on academic self-efficacy (p &lt; 0.001). Both interventions significantly increased academic self-efficacy at posttest and follow-up compared to pretest, whereas no significant change was observed in the control group. Bonferroni post hoc comparisons further indicated that self-motivation training was significantly more effective than growth mindset training in enhancing academic self-efficacy (p &lt; 0.05). The findings indicate that both growth mindset and self-motivation interventions effectively strengthen students’ beliefs in their academic abilities; however, self-motivation training, with its emphasis on intrinsic motivation, personal goal-setting, and self-regulated learning, demonstrates greater effectiveness in improving academic self-efficacy among female students.</p> <p>هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی آموزش ذهنیت پویا و آموزش خودترغیبی بر خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم بود. پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و دوره پیگیری سه‌ماهه بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر متوسطه دوم منطقه ۱ تهران در سال تحصیلی 1402–1403 بود. از میان ۱۳۰ داوطلب، ۶۰ نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل؛ هر گروه ۲۰ نفر) جایگزین شدند. پس از ریزش نمونه، داده‌های ۵۶ نفر تحلیل شد. گروه آزمایش اول آموزش خودترغیبی را در ۱۰ جلسه ۷۰ دقیقه‌ای و گروه آزمایش دوم آموزش ذهنیت پویا را در ۱۰ جلسه ۶۰ تا ۹۰ دقیقه‌ای دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکس (1999) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. نتایج تحلیل واریانس مختلط نشان داد اثر زمان، گروه و تعامل زمان × گروه بر خودکارآمدی تحصیلی معنادار است (p &lt; 0.001). هر دو مداخله موجب افزایش معنادار خودکارآمدی تحصیلی در مراحل پس‌آزمون و پیگیری نسبت به پیش‌آزمون شدند، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. همچنین نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد آموزش خودترغیبی در مقایسه با ذهنیت پویا اثربخشی معنادار بیشتری در افزایش خودکارآمدی تحصیلی دارد (p &lt; 0.05). یافته‌ها نشان می‌دهد هر دو رویکرد ذهنیت پویا و خودترغیبی در تقویت باور به توانایی‌های تحصیلی مؤثرند، اما آموزش خودترغیبی با تأکید بر انگیزش درونی، هدف‌گذاری شخصی و خودتنظیمی یادگیری، تأثیر بیشتری بر ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان دختر دارد.</p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/375/237