مجله شناخت، رفتار، یادگیری 3 پیاپی 9 1405 01 01 Modeling Academic Motivation Based on Academic Hope, Academic Self-Confidence, and Academic Hardiness Mediated by Academic Self-Efficacy among High School Students in Shiraz مدل‌یابی انگیزش تحصیلی براساس امید تحصیلی، اعتمادبه‌نفس تحصیلی و سرسختی تحصیلی با میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز 1 14 10.61838/jcbl.315 FA فاطمه توکلی گروه روان شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران احمد غضنفری گروه روان شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. رضا احمدی گروه روان شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران. Journal Article 1404/03/13 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;"><span style="font-size: 9.5pt; line-height: 115%;">This study aimed to model academic motivation based on academic hope, academic self-confidence, and academic hardiness with the mediating role of academic self-efficacy among second-year high school students in Shiraz. This applied research used a descriptive–correlational design based on structural equation modeling. The statistical population consisted of all female second-year high school students in Shiraz in the 2023–2024 academic year (N=45,215). A sample of 384 students was selected through multi-stage cluster sampling. Data were collected using the Academic Motivation Scale (Vallerand et al., 1992), Academic Hope Scale (Sympson, 1999), Academic Self-Confidence Scale (Shrauger &amp; Schohn, 1995), Academic Hardiness Scale (Benishek et al., 2005), and Academic Self-Efficacy Inventory (Jinks &amp; Morgan, 1999). Data analysis was performed using AMOS and path analysis. Structural equation modeling indicated that academic hope, academic self-confidence, and academic hardiness exerted significant direct and indirect effects on academic motivation (p&lt;0.01). Academic self-efficacy also showed a significant direct effect on academic motivation (p&lt;0.01). The final model demonstrated strong fit indices (CFI=0.96; RMSEA=0.001). Overall, predictor variables explained 58.1% of the variance in academic motivation, and academic self-efficacy accounted for 43.2% of its variance. The findings suggest that enhancing academic hope, academic self-confidence, and academic hardiness can increase students’ academic motivation by strengthening academic self-efficacy. Educational interventions targeting these factors may play a crucial role in fostering academic motivation.</span></p> <p>هدف پژوهش بررسی مدل انگیزش تحصیلی براساس امید تحصیلی، اعتمادبه‌نفس تحصیلی و سرسختی تحصیلی با نقش میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر شیراز بود. پژوهش حاضر کاربردی و با روش توصیفی–همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۳ (N=45,215) بود که بر اساس نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، ۳۸۴ نفر انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (1992)، امید تحصیلی سیمپسون (1999)، اعتمادبه‌نفس تحصیلی شراگر و اسکوهن (1995)، سرسختی تحصیلی بنشیک و همکاران (2005) و خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (1999) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار AMOS و تحلیل مسیر بررسی شدند. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد امید تحصیلی، اعتمادبه‌نفس تحصیلی و سرسختی تحصیلی دارای اثر مستقیم و غیرمستقیم معنادار بر انگیزش تحصیلی هستند (p&lt;0.01). همچنین خودکارآمدی تحصیلی اثر مستقیم معناداری بر انگیزش تحصیلی داشت (p&lt;0.01). مدل نهایی از برازش مطلوب برخوردار بود (CFI=0.96، RMSEA=0.001). در مجموع، متغیرهای پیش‌بین توانستند 58.1٪ واریانس انگیزش تحصیلی را تبیین کنند و خودکارآمدی تحصیلی 43.2٪ از تغییرات انگیزش تحصیلی را توضیح داد. یافته‌ها نشان می‌دهد که امید تحصیلی، اعتمادبه‌نفس تحصیلی و سرسختی تحصیلی از طریق تقویت خودکارآمدی تحصیلی می‌توانند انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان را ارتقا دهند؛ بنابراین ایجاد برنامه‌های آموزشی تقویت‌کننده این متغیرها می‌تواند نقش مؤثری در افزایش انگیزش تحصیلی داشته باشد.</p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/315/220