مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 7 1404 08 15 Development and Validation of a Self-Regulated Learning Training Package Based on a Causal Model and Its Effectiveness on the Innovative Behavior of Postgraduate Students تدوین و اعتباریابی بسته آموزشی یادگیری خودراهبر مبتنی بر مدل علّی و اثربخشی آن بر رفتار نوآورانه دانشجویان تحصیلات تکمیلی 1 12 10.61838/jcbl.269 FA علی اکرم نجفی نیا دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران هوشنگ جدیدی گروه روانشناسی تربیتی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران فرزاد زندی گروه روانشناسی، واحد قروه، دانشگاه آزاد اسلامی، قروه، ایران Journal Article 1404/02/04 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;">This study aimed to design and validate a self-regulated learning training package based on a causal model and assess its effectiveness in enhancing postgraduate students’ innovative behavior. A mixed-method exploratory design was adopted. In the qualitative phase, thematic content analysis identified self-regulated learning components. In the quantitative phase, a quasi-experimental pretest–posttest design with a three-month follow-up and control group was conducted. The population included 528 postgraduate students at Ilam University (2022–2023). Thirty volunteers were randomly assigned to experimental (n=15) and control (n=15) groups. Data were collected using the Innovative Behavior Questionnaire (Janssen, 2000) and the Self-Regulated Learning Questionnaire (Fisher et al., 2013). Analysis of covariance indicated a significant difference in posttest innovative behavior scores between the experimental and control groups after adjusting for pretest scores (F=214.81, p&lt;0.001), with an effect size of 0.64. Students in the experimental group showed notable improvement in creativity, idea generation, idea promotion, idea realization, and risk-taking compared with the control group. The developed training package successfully fostered an active, motivational learning environment, improved self-directed learning skills, and enhanced innovative capabilities among postgraduate students. Employing a causal model facilitated targeting critical factors influencing innovation, providing a practical strategy to strengthen creative and innovative competencies in higher education.</p> <p>هدف پژوهش، طراحی و اعتباریابی یک بسته آموزشی یادگیری خودراهبر مبتنی بر مدل علّی و ارزیابی اثربخشی آن در ارتقای رفتار نوآورانه دانشجویان تحصیلات تکمیلی بود. این مطالعه با رویکرد آمیخته و طرح اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، برای شناسایی مؤلفه‌های یادگیری خودراهبر از تحلیل مضمون استفاده گردید. در بخش کمی، طرح نیمه‌آزمایشی پیش‌آزمون–پس‌آزمون با پیگیری سه‌ماهه و گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل ۵۲۸ دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۲–۱۴۰۱ بود که ۳۰ نفر از طریق فراخوان انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه رفتار نوآورانه جانسن (۲۰۰۰) و پرسشنامه یادگیری خودراهبر فیشر و همکاران (۲۰۱۳) بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد پس از کنترل پیش‌آزمون، تفاوت معناداری در نمرات رفتار نوآورانه بین گروه آزمایش و کنترل وجود دارد (F=214.81, p&lt;0.001) و اندازه اثر مدل برابر با 0.64 بود. دانشجویان گروه آزمایش نسبت به کنترل در شاخص‌های تولید ایده، ارتقاء ایده، تحقق ایده و تمایل به پذیرش ریسک بهبود معنادار نشان دادند. بسته آموزشی تدوین‌شده توانست محیطی یادگیری فعال و انگیزشی ایجاد کند و موجب ارتقای سطح خودراهبری و تقویت قابلیت‌های نوآورانه دانشجویان شود. استفاده از مدل علّی در طراحی مداخله، امکان تمرکز بر عوامل کلیدی مؤثر بر نوآوری را فراهم کرده و این رویکرد می‌تواند به‌عنوان راهکاری کارآمد برای ارتقای کیفیت آموزش و پرورش نیروهای خلاق در دانشگاه‌ها به کار رود.</p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/269/199