مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 6 1404 04 29 The Effectiveness of Wisdom Training on Academic Optimism, Egocentrism and Prosocial Behaviors in Elementary School Teachers اثربخشی آموزش خرد بر خوش­بینی تحصیلی، خودمحوری و رفتارهای جامعه ­پسند در معلمان ابتدائی 1 15 10.61838/jcbl.2.2.12 FA مینا چراغ‌زاده دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. سوزان امامی‌پور دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مسعود قاسمی استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1403/12/18 <p>Wisdom training plays a crucial role in teachers' professional development by enhancing emotional regulation, interpersonal relationships, reflective thinking, and personal integration. This study aimed to examine the effectiveness of wisdom training on teachers' academic optimism, egocentrism, and prosocial behaviors. The research employed a quasi-experimental design with a repeated measures framework. The study population consisted of female elementary school teachers in District 18 of Tehran, from which 50 participants were selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups (25 participants in each group). The experimental group received wisdom training, whereas the control group received no intervention. Research instruments included the Academic Optimism Scale (Beard et al., 2010), the Egocentrism Scale (Tajmirriahi et al., 2020), and the Prosocial Behavior Scale (Caprara et al., 2005). The results of mixed analysis of variance demonstrated that wisdom training had a significant effect on academic optimism, egocentrism, and prosocial behaviors among teachers (p &lt; 0.01), with the effects persisting in the follow-up phase. Findings suggest that wisdom training enhances teachers' cognitive-emotional growth and empathy. Consequently, integrating wisdom-oriented approach into elementary education may serve as a transformative strategy for teacher development.</p> <p>آموزش خرد به عنوان عامل موثر در تنظیم هیجانات، روابط بین­فردی، تامل در تجارب و کسب یکپارچگی به معلمان در فرایند آموزش می­تواند نقش مهمی ایفا کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خرد بر خوش­بینی تحصیلی، خودمحوری و رفتارهای جامعه­پسند در معلمان بود. روش اين  مطالعه  به  شيوه  نيمه­آزمایشی  و  با  طرح اندازه­گیری مکرر بود .جامعه پژوهش شامل معلمان زن دوره ابتدایی منطقه 18 شهر تهران بود که 50 نفر از آنها، با شیوه در دسترس انتخاب شده و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (25 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. افراد گروه­ آزمایش تحت آموزش خرد قرار گرفتند و در گروه کنترل هیچ مداخله­ای صورت نگرفت. ابزار پژوهش شامل مقیاس خوش­بینی تحصیلی بیرد و همکاران (2010)، مقیاس خودمحوری تاج میرریاحی و همکاران (2020) و مقیاس رفتارهای جامعه­پسند کاپررا و همکاران (2005) بود. نتایج به دست آمده از آزمون تحلیل واریانس آمیخته نشان داد که آموزش خرد بر خوش­بینی تحصیلی معلم، خودمحوری و رفتارهای جامعه­پسند در معلمان اثر معناداری داشت (01/0p&lt; )، و در مرحله پیگیری نیز نتایج ماندگار بود. بر اساس نتایج می­توان گفت آموزش خرد ظرفیت  رشد شناختی-هیجانی و همدلی را در معلمان افزایش می­دهد. بر این اساس می­توان نتیجه گرفت که خرد می­تواند به عنوان یک رویکرد تاثیرگذار در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.</p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/207/156