مجله شناخت، رفتار، یادگیری 2 پیاپی 6 2025 07 17 The Mediating Role of Alexithymia and Boredom in the Impact of Autonomous Motivation on Moral Education in Sixth-Grade Elementary Students نقش میانجی نارسایی هیجانی و بی حوصلگی در تاثیر انگیزه خودمختار بر تربیت اخلاقی در دانش آموزان پایه ششم دبستان 1 14 10.61838/jcbl.2.2.9 FA عاطفه عزیزی گروه مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. سمیرا پالی گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. Journal Article 2025 04 13 <p>The aim of this study was to investigate the mediating role of alexithymia and boredom in the effect of autonomous motivation on moral education among sixth-grade elementary students. This descriptive-survey research was applied in purpose. The statistical population included all sixth-grade students in Tonekabon County during the current academic year. A stratified random sampling method was used to select 384 students (202 girls and 182 boys). Data collection tools included standard questionnaires on moral education (Chang, 2023), autonomous motivation (Wang &amp; Liu, 2022), alexithymia (Wu &amp; Yang, 2018), and boredom (Bilke et al., 2021). Data were analyzed using structural equation modeling in Smart PLS. The results indicated that autonomous motivation had a significant positive effect on moral education. Additionally, autonomous motivation significantly and negatively predicted alexithymia and boredom. Both alexithymia and boredom negatively influenced moral education. Bootstrap analysis confirmed the significant mediating roles of alexithymia and boredom in the relationship between autonomous motivation and moral education. The proposed model confirms that strengthening autonomous motivation in students not only directly enhances moral education but also does so indirectly through reducing alexithymia and boredom. These findings highlight the importance of psychological interventions focused on intrinsic motivation and emotional regulation in primary school education.</p> <p> </p> <p>هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی نارسایی هیجانی و بی‌حوصلگی در تأثیر انگیزه خودمختار بر تربیت اخلاقی در دانش‌آموزان پایه ششم دبستان بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-پیمایشی و از حیث هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پایه ششم شهرستان تنکابن در سال تحصیلی جاری بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای، ۳۸۴ دانش‌آموز (۲۰۲ دختر و ۱۸۲ پسر) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های استاندارد تربیت اخلاقی (چانگ، ۲۰۲۳)، انگیزه خودمختار (وانگ و لیو، ۲۰۲۲)، نارسایی هیجانی (وو و یانگ، ۲۰۱۸) و بی‌حوصلگی (بیلکه و همکاران، ۲۰۲۱) بود. برای تحلیل داده‌ها از معادلات ساختاری با نرم‌افزار Smart PLS استفاده شد. نتایج نشان داد که انگیزه خودمختار تأثیر مثبت و معناداری بر تربیت اخلاقی دارد. همچنین مشخص شد که انگیزه خودمختار تأثیر منفی معناداری بر نارسایی هیجانی و بی‌حوصلگی دارد. نارسایی هیجانی و بی‌حوصلگی نیز تأثیر منفی و معناداری بر تربیت اخلاقی دارند. آزمون بوت‌استرپ نیز نشان داد که نارسایی هیجانی و بی‌حوصلگی نقش میانجی معناداری در رابطه بین انگیزه خودمختار و تربیت اخلاقی ایفا می‌کنند. مدل ارائه‌شده تأیید می‌کند که تقویت انگیزه خودمختار در دانش‌آموزان، علاوه بر تأثیر مستقیم، از طریق کاهش نارسایی هیجانی و بی‌حوصلگی، می‌تواند به بهبود تربیت اخلاقی منجر شود. یافته‌ها بر اهمیت طراحی مداخلات روان‌شناختی مبتنی بر انگیزه درونی و تنظیم هیجانی در مدارس ابتدایی تأکید دارند.</p> <p> </p> https://www.journalcbl.com/index.php/jcbl/article/download/199/129